قوله : و كونها عبريّه : ضمير در [ كونها ] به حبره عود مىكند .
قوله : حمراء : صفت براى [ حبره ] مىباشد .
قوله : او بعضها : يعنى بعض اوصاف ثلاثه .
قوله : سقطت : يعنى سقطت الاوصاف من الاستحباب .
قوله : و اقتصر على الباقى : كلمه [ اقتصر ] به صيغه مجهول .
قوله : و لو لفّافة بدلها : مقصود از [ لفّافه ] پارچهاى استكه ميّت را در آن مىپيچند و ضمير در [ بدلها ] به حبره راجعست .
قوله : و قدرها : يعنى و قدر عمامه .
قوله : ما يؤدّى هيئتها : يعنى هيئت عمامه .
قوله : تلقيان على صدره : ضمير تثنيه در [ تلقيان ] به ذوابتين و ضمير مفرد در [ صدره ] به ميّت عود مىكند .
قوله : خرجتا منه : ضمير تثنيه در [ خرجتا ] به ذوابتين و ضمير مفرد در [ منه ] به جانب راجعست .
قوله : فيعتبر فيه اطلاق اسمها : ضمير در [ فيه ] به عرض و در [ اسمها ] به عمامه عود مىكند .
قوله : و هى خرقة طولها : ضمير [ هى ] بخامسه و [ طولها ] به خرقه راجعست .
قوله : و عرضها نصف ذراع الى ذراع : ضمير در [ عرضها ] به خرقه عود مىكند .
قوله : يثفر بها : كلمه [ اثفار ] يعنى از بين دو پا گذراندن و ضمير مجرورى در [ بها ] به خامسه راجعست .
قوله : حقويه : يعنى دو پهلوى ميّت .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 457
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥٧