مسالك و صاحب مدارك به آن فتوى دادهاند .
قوله : و فى وجوبه بمسّ عضو كمل غسله : ضمير در [ وجوبه ] به غسل ( بضم غين ) راجع بوده و جمله [ كمل غسله ] صفتست براى [ عضو ] .
قوله : اختار المصنف عدمه : يعنى عدم وجوب را .
متن :
و في حكم الميت جزؤه المشتمل على عظم .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
جزئى از بدن ميّت كه با استخوان همراه باشد حكم ميّت را داشته لاجرم مسّ آن موجب غسل مىشود .
قوله : جزئه المشتمل على عظم : ضمير مجرورى در [ جزئه ] به ميّت راجعست .
متن :
و المبان منه من حي ، و العظم المجرد عند المصنف ، استنادا إلى دوران الغسل معه وجودا و عدما ، و هو ضعيف .
فرع
شرح فارسى :
جزئى كه استخوان دارد اگر از انسان زنده و در حال حيات بريده شود آن نيز به حكم ميّت است چنانچه استخوان بدون گوشت چه از ميّت و چه از حىّ از نظر مصنف ( ره ) نيز در حكم ميّت مىباشد و دليل بر اينحكم آن است كه استخوان وجودش موجب غسل است و عدمش باعث عدم وجوب پس از اين دوران كشف مىشود علّت حكم و موضوع اصلى براى غسل استخوان است چه همراه آن گوشت بوده و چه نباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 393
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٣