تطهير نمودنش ثابت مىشود .
مؤلف گويد :
از عبارت متن اينطور استفاده مىشود كه غسل مسّ ميّت با سه شرط واجب مىشود :
1 - ميّت آدمى باشد فلذا مسّ ميته حيوانات باعث غسل نميشود .
2 - ميّت مزبور نجس باشد پس مسّ جنازه شهيد يا بدن مطهّر معصوم موجب غسل نمىشود .
3 - بعد از سرد شدن بدن و قبل از اتمام سه غسل باشد پس تا مادامى كه بدن ميّت گرم است اگر كسى آن را مسّ نمايد غسل بر او واجب نيست چنانچه اگر بعد از اتمام سه غسل كسى با وى تماس پيدا كند غسل بر او لازم نمىشود .
مرحوم شارح مىفرماين :
مقصود از [ تطهير ] كه مسّ با ميّت قبل از آن موجب لزوم غسل مىشود حالتى است كه پس از اتمام اغسال سهگانه حاصل مىشود ، بنابراين اگر كسى با ميّتى پيش از آنكه بدنش سرد شود تماس پيدا كند غسل بر او واجب نيست .
قوله : فلا غسل بمسّه قبل البرد : ضمير مجرورى در [ بمسّه ] به ميّت راجع است .
متن :
و في وجوب غسل العضو اللامس قولان أحدهما ذلك خلافا للمصنف ، و كذا لا غسل بمسه بعد الغسل .
فرع
شرح فارسى :
اگر عضوى از اعضاء شخص حىّ با بدن ميّت تماس پيدا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 390
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٠