به سه شرط است :
الف : بين آن و ده روز نفاس كمتر از ده روز فاصله شود زيرا در غير اين صورت حيض است مثلا زنى بعد از وضع حمل اگر ده روز خون ديد و سپس قطع شد تا ده روز ديگر و سپس بمدّت بيش از سه روز دوباره خون جارى شد در اينجا خون مجدّد اگرچه عنوان [ موجود بعد از عشره ] بر آن صادق است ولى چون شرط اوّل يعنى فاصله نشدن به قدر 10 روز يا بيشتر واجد نيست استحاضه نبوده بلكه از باب كلّ دم يمكن ان يكون حيضا ، حيض مىباشد .
بلى در صورتى كه بعد از انقطاع مثلا پنج روز اگر مجدّدا بيايد استحاضه است زيرا قطعا بين نفاس و حيض كمتر از ده روز فاصله نمىشود .
ب : اگرچه بين آن و ده روز نفاس نيز اقلّ طهر يا بيشتر فاصله شود ولى با ايّام عادت حيضى مصادف نگردد زيرا در غير اين صورت حيض است مثلا زنى بعد از وضع حمل اگر 10 روز خون ديد و سپس قطع شد تا 10 روز ديگر و سپس بمدّت بيش از سه روز دوباره خون ديد در اينجا اگر زمان جريان خون مجدّد با زمان عادت حيضى مصادف نشود استحاضه است اگرچه بين آن و ده روز نفاس اقلّ طهر ( ده روز ) فاصله شده ولى اگر در اين ايّام هرماه عادت حيضى وى بوده و وضع حملش جلوتر از آن واقع شده باشد از باب قاعده امكان [ كلّ دم يمكن ] خون مجدّد حيض مىباشد و در اين حكم فرقى نيست بين اينكه بعد از 10 روز نفاس پاك شد و سپس بعد از انقطاع به مدّت مزبور خون آمد و يا استمرار پيدا كرد تا به ايّام عادتش متّصل شد كه در اينجا مقدار خونى كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 363
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٣