من أول الوقت مقدار فعلها ، و فعل ما يعتبر فيها مما ليس بحاصل لها طاهرة « أو فعل ركعة مع الطهارة » ، و غيرها من الشرائط المفقودة « بعده » .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
نمازهائى را كه زن پيش از حيض ديدن از خواندن آنها متمكّن بود ولى نخواند بايد پس از طهارت قضا نمايد چنانچه اگر از خواندن يك ركعت نماز با طهارت قادر بود و نخواند حكمش همين است يعنى وجوب قضاء در عهدهاش ثابت مىباشد .
شارح ( ره ) در ذيل [ تمكنت من فعلها قبله ] مىفرماين :
يعنى مثلا از اوّل وقت به مقدار انجام نماز و بجاى آوردن آنچه در آن معتبر است و فعلا حاصل نيست بگذرد و سپس زن حائض گردد قبل از اينكه نماز مزبور را خوانده باشد .
و در دنبال [ او فعل ركعة مع الطّهارة ] مىافزايند :
و نيز غير طهارت از شرائط مفقود و غير حاصل .
قوله : تمكّنت من فعلها قبله : ضمير فاعلى در [ تمكّنت ] به حائض و ضمير مجرورى در [ فعلها ] به صلوة و در [ قبله ] به حيض راجع است .
قوله : مقدار فعلها : يعنى فعل صلوة .
قوله : و فعل ما يعتبر فيها : كلمه [ فعل ] معطوف است به [ فعلها ] و ضمير در [ فيها ] به صلوة عود مىنمايد .
قوله : ممّا ليس بحاصل لها طاهرة : كلمه [ من ] در [ ممّا ] بيان است براى [ فعلها ] و ضمير در [ لها ] به زن راجع بوده و لفظ
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 360
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٠