غيره ، و هو من الذكر و ربما قيل به استحباب التسميت منه أيضا و لا يخفى وجوب رد السلام و إن كره السلام عليه ، و في كراهة رده مع تأدي الواجب برد غيره وجهان .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
غ : و به جهت ضرورت نيز تكلّم كردن براى متخلّى جايز است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مانند صحبت كردن براى حاجتى كه اگر آن را تا فراغت از تخلّى به تأخير بياندازد از فوت آن خائف و بيمناك است .
و نيز صلوات بر وجود نازنين حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در وقت شنيدن نام مباركش استثناء شده .
چنانچه گفتن الحمد للّه در وقتى كه متخلّى يا ديگرى عطسه كنند نيز مستحب است و اين از افراد ذكر محسوب شده فلذا مصنف ( ره ) آن را عليحده و مستقل ذكر نفرمود .
سپس مىفرماين :
بسا اينطور گفته شده كه تسميت نيز از متخلّى مستحب مىباشد .
مؤلف گويد :
منظور از [ تسميت ] آنست كه اگر شخصى عطسه نمود متخلّى با اينكه در حال تخلّى است بگويد : يرحمك اللّه .
پس از آن مىفرماين :
مخفى نباشد كه اگر كسى بمتخلّى سلام نمود ردّ جواب بر وى واجب مىباشد اگر چه سلام نمودن بر وى مكروه است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 264
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٤