بيرون روند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
توصيف حكم در اينجا به همان تقديرى است كه در دخول به بيت الخلاء نموديم يعنى حكم مزبور در بيت الخلائى است كه در بناء باشد و اما اگر در صحراء و دشت صورت گيرد اوّلين قدمى كه از موضع نشستن بر مىدارد پاى راست باشد عكس مسجد كه در وقت داخل شدن با پاى راست و در زمان خروج با پاى چپ اين امر را انجام بايد بدهند .
متن :
« و الدعاء في أحواله » التي ورد استحباب الدعاء فيها : و هي عند الدخول ، و عند الفعل ، و رؤية الماء ، و الاستنجاء ، و عند مسح بطنه إذا قام من موضعه ، و عند الخروج بالمأثور .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
م : مستحب است در احوال و حالات تخلّى دعا بخوانند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود دعاهائى است كه در حالات تخلّى به استحبابش رواياتى وارد شده و آن دعاها عبارتند از دعاء در وقت دخول به بيت الخلاء و زمان انجام فعل ( دفع فضولات ) و ديدن آب و استنجاء و تطهير محل و وقت كشيدن دست به شكم هنگامى كه از مكان بر مى خيزند و وقت خارج شدن از محل .
مؤلف گويد :
در هريك از حالات تخلّى ادعيه مأثورهاى از صاحب شرع انور رسيده كه ذيلا درج مىشود :
مستحب است در وقت داخل شدن بگويد : اللّهم انّى اعوذ بك
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 251
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥١