قوله : و اصل القضيب : كلمه [ قضيب ] همان آلت نرينه را گويند .
قوله : ثمّ نتره : كلمه [ نتر ] به فتح نون و سكون تاء ، يعنى كشيدن و ضمير مجرورى به [ قضيب ] راجعست .
متن :
« و التنحنح ثلاثا » حالة الاستبراء ، نسبه المصنف في الذكرى إلى سلار ، لعدم وقوفه على مأخذه .
ع : مستحب است سه بار تنحنح كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
استحباب تنحنح در حال استبراء است .
مصنف عليه الرحمه در كتاب ذكرى استحباب آن را به سلّار نسبت داده و وجه اين نسبت آنست كه خود بر مأخذ و مدركش واقف و مطّلع نشده است .
قوله : و التنحنح ثلاثا : مقصود از [ تنحنح ] آن است كه شخص پس از اتمام بول سه مرتبه [ اهن اهن ] كند .
قوله : و نسبه المصنف فى الذكرى : ضمير مفعولى در [ نسبه ] به استحباب تنحنح راجعست .
قوله : لعدم وقوفه على مأخذه : ضمير در [ وقوفه ] به مصنف و در [ مأخذه ] به [ تنحنح ] عود مىكند .
متن :
« و الاستنجاء باليسار » لأنها موضوعة للأدنى ، كما أن اليمين للأعلى كالأكل و الوضوء .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ف : مستحب است كه استنجاء را با دست چپ انجام دهند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 254
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٤