قوله : بالمأثور : كلمه [ مأثور ] يعنى وارد شده و اين جار و مجرور متعلّق است به [ استحباب الدّعاء ] .
متن :
« و الاعتماد على » الرجل « اليسرى » ، و فتح اليمنى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ن : مستحبست در وقت تخليه تكيه بر پاى چپ بنمايند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و پاى راست را باز كنند .
مؤلف گويد :
حكمت اين حكم تسريع در فراغت از عمل مىباشد .
متن :
« و الاستبراء » : و هو طلب براءة المحل من البول بالاجتهاد الذي هو مسح ما بين المقعدة ، و أصل القضيب ثلاثا ، ثم نتره ثلاثا ثم عصر الحشفة ثلاثا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
س : استبراء نيز مستحب است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
استبراء عبارتست از آنكه بعد از تمام شدن بول و قبل از تطهير مخرج كارى كنند تا مجرا از بقاياى متخلّل در آن پاك شود .
و كيفيّت آنكه به كيفيّت خرطاتى و اجتهادى معروفست اينستكه : ابتداء بين مخرج غائط و بيخ آلت را سه بار محكم بكشند سپس از بيخ آلت تا حشفه را سه مرتبه كشيده و پس از آن سه بار حشفه ( ختنهگاه ) را فشار دهند .
قوله : هو مسح ما بين المقعدة : ضمير [ هو ] باجتهاد راجع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 253
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٣