قوله : فى البناء و غيره : ضمير در [ غيره ] به بناء راجعست .
قوله : بان تجاوز حواشيه : ضمير فاعلى در [ تجاوز ] به غائط و ضمير مجرورى در [ حواشيه ] به مخرج راجعست و مقصود از تعدّى از مخرج اينست كه مثلا در اثر رقّت غائط اطراف مخرج نيز آلوده شده باشد اگرچه به حدّ اليتين ( بفتح همزه ، و كسره آن از غلطهاى مشهور مىباشد ) نرسيده باشد .
متن :
« و إلا » أي و إن لم يتعد الغائط المخرج « فثلاثة أحجار » طاهرة جافة قالعة للنجاسة « أبكار » لم يستنج بها بحيث تنجست به .
« أو بعد طهارتها » إن لم تكن أبكارا و تنجست ، و لو لم تنجس - كالمكملة للعدد بعد نقاء المحل - كفت من غير اعتبار الطهر « فصاعدا » عن الثلاثة إن لم ينق المحل بها « أو شبهها » من ثلاث خرق ، أو خزافات ، أو أعواد و نحو ذلك من الأجسام القالعة للنجاسة غير المحترمة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ه : و در غير اين صورت پس لازم است با سه سنگ بكر يا پس از آنكه آنها را تطهير كردهاند و يا بيش از سه سنگ و يا آنچه شبيه بسه سنگ است آن را پاك نمايند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ الّا ] يعنى و اگر غائط از مخرج تعدّى و تجاوز نكرده باشد و مراد از سه سنگ ، سه سنگ پاك خشكى است كه قابليّت ازاله و بر طرف كردن نجاست را داشته باشد .
و مراد از [ بكر ] سنگى است كه آن را به نحوى استعمال نكرده باشند
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 240
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٠