سپس مىفرماين :
حكم مزبور جاريست اعم از آنكه شخص در ساختمان به خلوت رود و يا در دشت و صحراء به آن مبادرت نمايد .
ج : لازمست مخرج بول را با آب بشويند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
همانطورى كه گذشت شستن آن دو بار مىباشد .
د : و نيز واجبست مخرج غائط را در صورتى كه تعدّى كرده باشد با آب بشويند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از تعدّى غائط از مخرج آنست كه از حواشى و اطراف مخرج گذشته و مقدار بيشتر از معمول آلوده شده باشد اگرچه به گرمها ( كفلها ) نرسيده باشد .
قوله : قبلا و دبرا : كلمه [ قبل ] بضم قاف و باء پيش و جلو را گويند چنانچه لفظ [ دبر ] نيز بضمّ دال و باء پس و عقب را خوانند و مقصود از [ قبل ] فرج جلو و از [ دبر ] منفذ عقب مىباشد .
قوله : عن ناظر محترم : مقصود بينندهاى است كه نظرش به عورت متخلّى حرام شمرده شده همچون شخص بالغ عاقل مختار ، بنابراين متخلّى اگر در مقابل حيوان يا طفل غير مميّز و مجنونى كه قوّه تشخيص بكل از وى مسلوب است مشكوف العوة تخلّى كند حرام نيست .
قوله : و دبرها : كلمه [ دبر ] بفتح دال و سكون باء يعنى پشت و ضمير مؤنث مجرورى به [ قبله ] راجعست .
قوله : كذلك : يعنى بمقاديم بدنه .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 239
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٩