قوله : و عليه الاكثر : ضمير مجرورى در [ عليه ] به الموجود فى النّصوص راجعست .
متن :
« و يتخير الخنثى » بين البدأة بالظهر و البطن على المشهور ، و بين الوظيفتين على المذكور .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ى : خنثا در اينجا مخيّر است . شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى مخيّر است بين اينكه طبق گفته مشهور در شستن اول به ظهر ابتداء كرده و در شستن دوّم به باطن آن و بين اينكه در هردو شستن از ظهر ذراع شروع نمايد و يا در هردو از بطن آن آغاز كند طبق آنچه در نصوص ذكر شده است .
و حاصل آنكه خنثا چون مشخّص و محرز نيست كه مرد بوده يا زن مىباشد لاجرم در وظيفه استحبابى مذكور مخيّر است به رأى مشهور در تكليف مرد و زن عمل كرده يعنى در شستن اوّل همچون مردان از ظهر دست كه آرنج باشد شروع نمايد و در شستن دوّم از باطن آن يا همان طورى كه زنان در شستن اوّل از بطن دست شروع نموده و در شستن دوّم از ظهر آن ابتداء مىكنند او نيز چنين نمايد و يا آنكه بر طبق موجود در نصوص عمل نمايد يعنى در هردو غسل به تكاليف مردان كه ابتداء به ظهر ذراع است كند چنانچه مطابق اين روايات مىتواند در هردو شستن مانند زنان از باطن ذراع آغاز نمايد .
قوله : يتخير الخنثى : مقصود خنثاى مشكله است ، يعنى آنكه پس از به كار گرفتن علائم و امتحانات مرد يا زن بودن هيچكدام از رجوليّت يا انوثيّت وى معيّن نشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 222
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٢