اوّل آب را روى آرنج يعنى پشت دست ريخته و از همانجا شروع به شستن كند و در شستن دوّم به عكس از شكم دست آغاز مىنمايند چنانچه زنها مستحب است عكس مردان انجام دهند .
مرحوم شارح مىفرماين :
اين فتوى را مرحوم طوسى داده و جماعتى از بزرگان منجمله مرحوم مصنف از وى تبعيّت نمودهاند ولى در نصوص وارده چنين فرموده : مرد شستن دستها را از پشت ذراع شروع نمايد و زن از شكم ذراع و در اين روايات هيچ فرقى بين شستن اوّل و دوّم نگذاشته فلذا اكثر فقهاء نيز طبق اين نصوص فتوى دادهاند .
مؤلف گويد :
از جمله نصوص وارده در اين باب روايت صحيحى استكه صاحب وسائل در ج 1 ص 328 از محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از برادرش اسحق بن ابراهيم ، از محمد بن اسمعيل بن بزيع ، از مولانا ابى الحسن الرضا عليه السلام نقل مىكند :
قال : فرض اللّه على النّساء فى الوضوء للصّلاة ان يبتدئن به باطن اذ رعهن و فى الرّجل به ظاهر الذّراع .
قوله : فانّ السّنة لها : ضمير در [ لها ] به مرءة راجعست .
قوله : و تبعه عليه المصنّف هنا : ضمير مفعولى در [ تبعه ] به شيخ طوسى راجعست و ضمير مجرورى در [ عليه ] به تفصيليكه در متن گذشت راجعست .
قوله : و المرئة بباطنه : يعنى باطن الذّراع .
قوله : من غير فرق فيهما : يعنى فرق بين رجل و مرأة .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 221
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢١