قوله : و فهم من اطلاقه المسح : ضمير در [ اطلاقه ] به مصنف ( ره ) راجع بوده و اضافه [ اطلاق ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به فاعل بوده و كلمه [ المسح ] مفعول آن مىباشد .
قوله : انّه لا ترتيب فيهما فى نفس العضو : كلمه [ انّ ] بفتح همزه تا با اسم و خبرش در تأويل مفرد رفته و نائب فاعل براى [ فهم ] باشد ، ضمى منصوبى كه اسم [ انّ ] است به معناى [ شأن ] بوده و ضمير مجرورى در [ فيهما ] به مسحين يعنى مسح سر و مسح پاها راجع مىباشد و مقصود از عدم ترتيب در نفس عضو اين است كه اجزاء مسحى را لازم نيست مثلا از بالا به پائين يا حتما از پائين به بالا بكشد بلكه در مسح سر همانطورى كه از بالاى سر و وسط آن ميتواند تا مقدّم رأس و پيشانى مسح كند عكس آن نيز جايز است چنانچه در مسح پاها همانطورى كه از سر انگشتان تا برآمدگى روى پا مىتواند مسح كند عكس آن نيز جايزست يعنى از برآمدگى مسح كرده تا به سر انگشتان برسد .
قوله : فيجوز النكس فيه : كلمه [ نكس ] و زنا و معنا همان عكس است و ضمير در [ فيه ] به نفس عضو راجعست .
قوله : دون الغسل : يعنى در اعضاء غسلى همچون صورت و دستها عكس جايز نيست به اين معنا همان طوريكه بين اعضاء ترتيب شرط است و بايد اوّل صورت و سپس دست راست و بعد از آن دست چپ را بشويد همانطور لازمست در نفس اين اعضاء بين اجزائشان ترتيب را رعايت كند مثلا در صورت از پيشانى شسته و به چانه ختم نمايد و در دستها از آرنج ابتداء و به سر انگشتان منتهى شود .
قوله : و هو كذلك : ضمير [ هو ] به [ النكس ] برگشته و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 204
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٤