مطهرات ( بكسر هاء ) دهتا است :
1 - آب بطور مطلق .
2 - زمين كه مطهّر باطن كفش و كف پا مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود مصنف ( ره ) از [ مطلقا ] جميع نجاساتى است كه قبول تطهير مىكنند بنابراين سگ و كافر و خوك كه قابل اين معنا نيستند هرچه با آب شسته شوند پاك نمىشوند .
و مراد از [ باطن كفش ] قسمت ته آن بوده كه با زمين ملاصق بوده و تماس دارد .
و سپس در ذيل [ و اسفل القدم ] مىفرماين :
به شرطى ته كفش و پا پاك مىشوند كه عين نجاست از آن دو به واسطه زمين از طريق راه رفتن يا ماليدن به آن و يا غير ايندو از انحاء مزيله ديگر بر طرف و زائل گردد .
ناگفته نماند كه سنگ و ريگ نيز از اقسام زمين محسوب ميشوند از اينرو پا يا كفش متنجّس اگر روى آنها قرار گرفته و عين نجس از آن زائل گردد پاك مىشوند .
ناگفته نماند : اگر نجاست داراى جرم و رطوبتى نبوده مسمّاى تماس آن با زمين موجب تطهير آن مىشود .
و در حكمى كه ذكر شد و گفتيم زمين مطهّر است فرقى بين زمين خشك و مرطوبى نبوده به شرطى كه زمين بواسطه رطوبت از اسم [ ارض ] خارج نشده باشد .
البته در طهارت زمين و عدم طهارتش دو احتمال است و اطلاق
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 164
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٤