قوله : فيسقطان فيهما : ضمير در آب به عصر و تعدّد راجع است و ضمير در [ فيهما ] به جارى و كثير عود مىنمايد .
قوله : و يكتفى بمجرّد وضعه فيهما : ضمير در [ وضعه ] به ثوب و در [ فيهما ] به جارى و كثير راجعست .
قوله : و زوال عينها : ضمير در [ عينها ] به نجاست عود مىكند
متن :
« و يصب على البدن مرتين في غيرهما » بناء على اعتبار التعدد مطلقا و كذا ما أشبه البدن مما تنفصل الغسالة عنه بسهولة كالحجر و الخشب .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : براى تطهير بدن با آب غير كثير و جارى لازمست آن را دو بار بشويند و آب را دو بار بر آن بريزند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين حكم مبنى بر اينست كه تعدّد غسل مطلقا واجب باشد چه در متنجّس به بول و چه در غير آن و نيز اينحكم در غير بدن همچون اشيائى كه بعد از شستن غساله آنها به سهولت جدا مىشود جارى است نظير سنگ و چوب .
قوله : على اعتبار التّعدّد مطلقا : چه در بول و چه در غير آن .
قوله : ممّا تنفصل الغسالة عنه : ضمير در [ عنه ] به [ ماء موصوله ] راجعست .
متن :
« و » كذا « الإناء » ، و يزيد أنه يكفي صب الماء فيه بحيث يصيب النجس و إفراغه منه و لو بآلة لا تعود إليه ثانيا إلا طاهرة سواء في ذلك المثبت و غيره ، و ما يشق قلعه و غيره .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 151
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥١