و اگر چندبار در ظرفى ولوغ واقع شد تمام يك بار محسوب شده و براى جميع فقط دو بار تعفير و دو بار شسته مىشود و اين حكم از باب تداخل مسبّبات است نظير اجتماع نجاسات متعدّده در يك موضع كه موجب يك بار تطهير است .
و اگر در اثناء تطهير ظرف چه در اثناء تعفير و چه در بين شستن سگى دو مرتبه در ظرف ولوغ نمود يا آن را ليسيد لازم است عمل را از ابتداء شروع نمود .
و ظرف را بعد از تعفير اگر در آب كر خواستيم تطهير كنيم يك بار بيشتر واجب نيست و بعضى از فقهاء هفت بار را لازم دانستهاند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل دلالت بر وجوب ندارد نهايت بواسطه عدم مخالفت با اين قائل بطور كلى مىگوئيم ممكنست فتوى به استحباب بدهيم .
قوله : بان شرب ممّا فيه بلسانه : ضمير در [ فيه ] به اناء راجع است .
قوله : مسحه بالتّراب : ضمير مجرورى در [ مسحه ] به [ اناء ] راجعست .
قوله : دون غيره : يعنى دون تراب طاهر و مقصود از [ غير آن ] شن و ماسه و ريگ و امثال اينها است .
قوله : ممّا اشبهه : ضمير فاعلى در [ اشبهه ] به ماء موصوله و ضمير مفعولى به تراب راجعست .
قوله : و ان تعذّر : ضمير فاعلى به تراب راجعست .
قوله : او خيف فساد المحل : مقصود از [ محلّ ] اناء مىباشد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 154
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٤