شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و همچنين است حكم ظروف .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه ظروف متنجّس نيز مانند بدن در آب غير كر بايد دو بار شسته شده تا پاك شوند البته در ظروف طريق ديگرى نيز براى تطهير هست كه مختص به آنها مىباشد و آن اين است كه ابتداء در ظرف آب ريخته تا جائى كه به موضع متنجّس برسد و پس از آن آب را خالى مىكنيم اگرچه در خالى كردن از ليوان و يا ظرف كوچك ديگرى استفاده نمائيم مشروط باينكه هربار ليوان را كه از آب متنجّس داخل ظرف پر كرده و خالى مىنمائيم براى بار بعد آن را عوض نموده يا تطهير كنيم و بعد از افراغ ظرف از آب ، ظرف بدين وسيله پاك مىشود اعم از اينكه ظرف در زمين كار گذاشته شده و يا متحرّك و سيّار باشد چه كندن آن از زمين مشقّت داشته يا اينطور نباشد .
قوله : و يزيد انّه يكفى صب الماء فيه : ضمير در [ يزيد ] و [ فيه ] به اناء راجع بوده و ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] است .
قوله : و افراغه منه : ضمير در [ افراغه ] به اناء و در [ منه ] به ماء راجعست .
قوله : لا تعود اليه ثانيا : ضمير در [ لا تعود ] به آلة و در [ اليه ] به اناء راجعست .
قوله : سواء فى ذلك المثبت و غيره : مشار اليه [ ذلك ] اناء مىباشد .
قوله : و ما يشق قلعه و غيره : ضمير در [ قلعه ] بماء موصوله
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 152
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٢