لا يقتضي دخوله فيه حيث يطلق ، و إن دخل في حكمه حيث يذكر .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مرحوم مصنّف در اين مقام عصير عنبى را در وقتى كه به جوش آمده و سفت شود و دو ثلثش بخار نشده باشد را ذكر نكرد با اينكه آن نيز از نجاسات محسوب مىشود .
و وجه عدم ذكر آنست كه وى بر دليلى كه مقتضى نجاست آن باشد واقف نشده چنانچه خود در كتاب ذكرى و بيان به آن اعتراف فرموده است ولى عنقريب خواهد آمد كه ذهاب و بخار شدن دو ثلث آن مطهّر ثلث باقيمانده است و اين تعبير از مرحوم مصنف دلالت دارد بر اينكه حكم به نجس بودن آن نموده از اينرو عذر و بهانهاى براى ايشان در ترك عصير و نياوردنش در مبحث نجاسات وجود ندارد .
سؤال و توجيه
مرحوم مصنف در پارهاى از مصنّفات خود فرموده :
حكم عصير همان حكم مسكر است ، لذا با توجّه به اين امر وقتى حكم مسكر را در اينجا آورد ديگر نيازى به ذكر عليحده و استقلالى عصير نمىباشد .
جواب
اگرچه عصير را وقتى در مبحث نجاسات ذكر مىكنند آن را از نظر حكم داخل در مسكر قرار مىدهند ولى اين مجرّد ادخال حكميست و باعث نمىشود وقتى مسكر را بدون قرينه ذكر مىكنند عصير نيز در موضوع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 133
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٣