و في إلحاق دم نجس العين بها وجه مخرج .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى ريخته شدن خون زياد در چاه غير از حيض ، نفاس و استحاضه لازمست پنجاه دلو از آب چاه را بكشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر مقدار خونى كه عادتا زياد به حساب آيد در چاه ريخت مثل اينكه گوسفندى را سر چاه ذبح كنند و خون آن در چاه جارى شد مىبايد پنجاه دلو از آن بكشند .
سپس در ذيل [ غير الدّماء الثلاثة ] مىفرماين :
علّت استثناى دماء ثلاثه همان است كه سابق گفتيم و آن اين بود كه براى آنها لازم است تمام آب چاه كشيده شود .
ناگفته نماند كه در الحاق خون نجس العين مانند سگ و خوك و كافر به دماء ثلاثه وجهى براى استخراج آن وجود دارد .
مؤلف گويد :
و آن وجه عبارتست از اينكه بگوئيم :
در مواضعى از فقه شارع مقدّس اين خون را با دماء ثلاثه متحد الحكم قرار داده از جمله :
در باب بدن و لباس مصلّى ، زيرا همانطورى كه از دماء ثلاثه در لباس و بدن نمازگزار عفو نشده اگرچه كمتر از در هم نيز باشد همچنين خون نجس العين مورد عفو و بخشش واقع نشده است لذا ميتوان گفت در اين دو با هم از نظر حكم يكسان و متّحد هستند از اينرو اگر خون نجس العينى در چاه ريخت تمام آب چاه را بايد كشيد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 60
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠