مقدّمه دوّم [ نهى تنزيهي وكراهى نيز مناطا در بحث داخلند ]
اگرچه ظاهر نهى ، نهى تحريمى است ، ولى نهى تنزيهي وكراهى نيز مناطا در بحث داخلند .
مقدّمه سوّم [ پيرامون منهى عنه ]
منهى عنه يا عبادت است ويا غير عبادت مىباشد .
مقصود از عبادت آنستكه ، اگر حرام نباشد ، ذاتا باعث تقرّب مىگردد همچون : ركوع وسجود ، تسبيح وذكر .
وغير عبادت آنستكه ، اگر حرام نباشد ، ذاتا مقرّب نيست ، مگر بعنوان ديگر كه بر آن عارض گردد وبواسطهاش قرب حاصل شود .
مقدّمه چهارم [ مورد بحث ، أموري استكه قابليّت براي اتّصاف به صحّت وفساد را دارند ]
مورد بحث ، أموري بوده كه قابليّت براي اتّصاف به صحّت وفساد را داشته باشند ، يعنى أموري كه اگر آثار شرعيّه بر آنها مترتّب گردد ، صحيح بوده ودر غير اينصورت باطل مىباشند ، ولى أموري كه اين قابليّت را ندارند ، يعنى انفكاكشان از اثر قابل تصوّر نباشد ، مانند برخى از أسباب ضمان يقينا در محلّ نزاع داخل نمىباشند .
مقدّمه پنجم [ إضافي ونسبى بودن صحّت وفساد ]
صحّت وفساد دو امر إضافي ونسبى هستند كه بحسب آثار وانظار فرق مىكنند والّا معناى آنها در همه موارد متّحد است چه در معاملات وچه در عبادات ، لذا صحّت در تمام موارد به معناى تماميّت وترتّب اثر است همانطوريكه فساد خلاف آن مىباشد ، چنانچه اختلاف فقيه با متكلّم در تفسير