تَبْتَلى
: آزمايش مىكنى . مص . ابتلاء ر . ب ل و - تبتلى ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افتعال است .
و على ما تعافى و تبتلى . خ 159 ص 502 س 5
تَبْلُو
: مىآزمايد ، آزمايش مىكند . ر . ب ل و - تبلو ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ناقص واوى ثلاثى مجرّد است .
هنا لك تبلوا كل نفس . خ 217 ص 718 س 3
تُبْلى
: آزمايش كرده خواهد شد . آشكار شود . ر . ب ل و - فعل مضارع مفرد مؤنث مجهول ناقص واوى ثلاثى مجرد است .
و تبلى فيه السرائر . خ 119 ص 371 س 1 اليوم تبلى الاخبار . خ 124 ص 383 س 4
لا تُبْلى
: نمىپوساند ، مندرس نمىكند . مص . ابلاء ر . ب ل ى - تبلى ، فعل مضارع مفرد مؤنث منفى غايب از باب افعال است .
و لا تبليه الليالى و الايام . خ 228 ص 745 س 6
تَبْهَجُ
: شادمانى مىكند ، شاداب مىشود . ر . ب ه ج - تبهج ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .
تبهج بزينة الكواكب . خ 90 ص 259 س 6
تَبَهَّجَتْ
: شادمان شد ، آراسته شد . مص . تبهّج ر . ب ه ج - تبهجت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفعّل است .
قد تبهجت بزينتها . ن 10 ص 850 س 4
تَبُوأُ
: باز مىگردد . ر . ب و ء - تبوء ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف واوى مهموز ثلاثى مجرّد است .
- در اينجا معنى جمع ( باز مىگردند . ) دارد .
كانت تبوء بآثامها . خ 54 ص 143 س 7