4 . زرتشتىگرى
در شبه جزيره ، اقليتى پيرو دين زرتشت بوده و در ميان اعراب به مجوس شهرت داشتهاند . البته گفتنى است بيشتر زرتشتيان ساكن در شبه جزيره ، ايرانيانى بودند كه در يمن ، عمّان وبحرين سكونت داشتند . همچنين گرايشهايى به مانويت نيز در بعضى اعراب قريش ديده مىشده « 1 » و در مناطق حيره نيز به سبب نزديكى به ايران زرتشتىگرى رايج بوده است .
5 . حنفا
تا كنون « حنيف » به عنوان دين مطرح نبوده و در گذشته كسانى را كه پيرو دين ابراهيم عليه السلام بودهاند ، حنيف يا حنفا خواندهاند . پايههاى اين اعتقاد بر يكتاپرستى و نفى شرك استوار بوده است . خداوند در قرآن كريم دين ابراهيم عليه السلام را اينگونه وصف مىكند : ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيّاً وَ لا نَصْرانِيّاً وَ لكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . « 2 »
شايسته است گفته شود كه پيروان اين اعتقاد در شبه جزيره بسيار اندك بودهاند .
آنان با تعقل و رأى و نظر خود ، از پرستش بتها و ساير خدايان خوددارى كرده ، به اعتكاف مىپرداختند . براى بتها قربانى نمىكردند و آنان را نمىپرستيدند . از عادات بد جاهلى بهدور بودند و حج را همانند عصر ابراهيم عليه السلام انجام مىدادند . آباء و اجداد پيامبر صلى الله عليه و آله همه بر اين دين بودهاند .
6 . بت پرستى
از زمان بناى كعبه به دست حضرت ابراهيم عليه السلام ، آيين توحيدى و دين حنيف در مكه رواج يافت و حضرت اسماعيل عليه السلام نيز آن را تداوم بخشيد . مردم آن عصر تقدس و
هامش
( 1 ) . پيشين ، همانجا .
( 2 ) . آل عمران : 67