دهم ذى حجه - همان روز - ، اعمال مخصوص اين مكان را انجام دهند . وقوف در اين مدت از اركان حج است .
قريش قبل از اسلام در مشعر بيتوته نمىكردند . خداوند بر اساس آيهء ياد شده فرمان داد تا آنان نيز همانند ساير حجاج در مشعر حاضر شوند . « 1 » در وجه تسميهء آن ، مطالب فراوانىگفته شده ؛ از جملهاين كه : مَشْعَر اسم مكان شعور است و در اين سرزمين بايد پس از شناخت در عرفات به شعور و آگاهى رسيد . مزدلفه كه نام ديگر آن است ، اسم فاعل از ازدلاف ، به معناى تقدم يا نزديكى و برگرفته از « زُلَف » است ؛ زيرا مردم در اين مكان به خدا تقرّب پيدا مىكنند يا حجاج در اين مكان اجتماع كرده و به هم نزديك مىشوند . « 2 » از امام صادق عليه السلام نقل شده است : جبرئيلپس از پايان وقوف در عرفات ، به ابراهيم گفت : « يَا إِبْرَاهِيمُ ازْدَلِفْ إِلَى الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ . . . » و به همين علت اين مكان را مزدلفه ناميدند . « 3 »
مشعر در محدودهء حرم واقع شده و به همين علت آن را مشعرالحرام گويند .
طول آن حدود 4000 متر و مساحت آن 5 / 12 كيلومتر است . براى مشعرالحرام و مزدلفه محدودهاى مشخص كردهاند ، در حقيقت مشعر به سرزمين مشخص در انتهاى مزدلفه گفته مىشود و نام كوهى است كه تا وادى يا درّه « مُحَسِّر » امتداد مىيابد . « 4 » در اين مكان ضمن بيتوته و عبادت در شب مىتوان سنگريزههايى را كه به لحاظ شكل و نوع ، تنها در اين منطقه يافت مىشود براى رمى جمرات در منا جمعآورى كرد .
اخيراً امكانات بهداشتى و مراكز درمانى و . . . براى راحتى حجاج در آنجا فراهم آمده است . ( تصوير شمارهء 26 و 27 )
هامش
( 1 ) . بخارى ، صحيح ، باب الوقوف بعرفه ، ج 2 ، ص 170
( 2 ) . طريحى ، مجمع البحرين ، ج 5 ، ص 68
( 3 ) . صدوق ، علل الشرايع ، ج 2 ، ص 436
( 4 ) . ابن رشيد الفهرى ، ملء العيبه ص 103