سليخه « 1 » است . و « 2 » گويند دو وزن « 3 » ثفل ، روغن زعفران .
زوفرا « 4 »
حزاء « 5 » و دينارويه « 6 » نيز خوانند . نوعى از سداب برّى است . گرم و خشك بود « 7 » .
مسخن معده و كاسر رياح و مدرّ بول باشد . خوردن و طلا كردن به ادويه قتّاله و سمّ هوام به تخصيص « 8 » عقرب ، نافع بود .
بدلش سداب است .
زنجبيل
مختار آن است كه زرد باشد و مغشوش « 9 » نشده باشد كه آن دليل كهنگى است « 10 » .
شيخ فرمايد : گرم است در سيوم « 11 » ، خشك است در دوم « 12 » .
ابن ماسويه گويد : گرم است در آخر سيوم « 13 » ، تر است در اول « 14 » . غالبا زنجبيل تازه رطوبت دارد و خشك يبوست « 15 » . اگرچه آن نيز بى « 16 » رطوبت فضلى نيست .
[ 18 b ]
به سموم و گزندگى جانوران زهرناك نافع است و از نواحى سر و حلق ، رطوبات بزدايد و درد سر و شقيقه و خدر « 17 » ازاله نمايد . و سدّهء دماغ و سدّهء جگر « 18 » بگشايد و عرق النساء و نقرس را فايده دهد . ترى معده برچيند .
شربتى دو درم است .
هامش
( 1 ) . ن و م : اثرج .
( 2 ) . ن : + وزن .
( 3 ) . ن : - وزن .
( 4 ) . م : زوخرا .
( 5 ) . س : جرا ، ن : جراد ، م : حرا .
( 6 ) . ن و م : ديناروبه .
( 7 ) . ن و م : است .
( 8 ) . ن و م : هوام خصوصا .
( 9 ) . س : متسوس .
( 10 ) . ن و م : - و مغشوش نشده باشد كه آن دليل كهنگى است .
( 11 ) . ن : سيم .
( 12 ) . م : دويم . قانون در طب ، ج 2 ، ص 133 .
( 13 ) . ن و م : سيم .
( 14 ) . تذكرهء جامع ابن بيطار ، ج 1 ، ص 475 .
( 15 ) . س : يبوسه ، ن و م : پيوسته .
( 16 ) . ن : پى ، م : آن تيزى .
( 17 ) . ن و م : + را .
( 18 ) . م : + را .