مزّ « 1 » :
اندك ترش .
مرّ :
تلخ .
منحنى :
دو تا شده .
مأخوذ :
گرفته . « 2 »
ملعقه :
كفچه ، چون در وزن استعمال كنند مراد چهار مثقال باشد .
موازى :
كوفته .
موازى :
برابر .
معطّس :
عطسه آرنده .
معطّش :
تشنگى آرنده .
معطّل :
بىكاركننده .
مقشّر :
پوست باز كرده .
مملوّ :
پر « 3 » .
محلّو :
شيرين كرده .
مطرقه :
پتك حدّادان و زرگران و امثال آن .
متقرّح :
ريش شده .
مطبوخ :
پخته . « 4 »
ملح عجين « 5 » :
نمك كه در طعام كنند .
مجبّر :
آنچه شكسته را باز بندند .
مكسّر :
شكننده .
متكسّر :
شكسته . « 6 »
ملح اندرانى :
نمكى است سفيد شفّاف كه منسوب است به اندران ، و در حرف « الف » گفته شد . « 7 »
هامش
( 1 ) . مزّ : طعمى است بين ترش و شيرينى . ( لغتنامه ) .
( 2 ) . س : - مرّ تلخ . . . گرفته .
( 3 ) . س : - مملوّ پر .
( 4 ) . س : - مطبوخ پخته .
( 5 ) . س : عخين .
( 6 ) . س : - مكّسر شكننده . . . شكسته .
( 7 ) . س : - و در حرف الف گفته شد .