تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل حجابيه (فارسى) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
شرارت نفس و نادانى از عواقب سوء آن مرتكب شديد ، فورا توبه كنيد كه ديگر به عمل نياوريد . و همان تكرار توبه و التزام به آن موجب انزجار طبع از آن عمل شده بالاخره به كلّى متروك مىشود . و ايضا مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَ لا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ »
. « 1 » يعنى اى گروه گرويدگان ! عموما از مردان و زنان بر سبيل تغليب ، بايد از شماها اذن دخول بگيرند غلامان مملوك شما و بىاذن ، داخل بر شما نشوند . و همچنين اطفالى كه نرسيده باشند به سنّ بلوغ و حدّ احتلام كه از شما باشند ؛ يعنى اطفال حرّ مسلم غير بالغ كه مراهق باشند ، نه اطفالى كه كمتر از هفت ساله باشند . اين دو طايفه بايد در سه وقت از شبانه روز بدون اذن داخل نشوند : اوّل قبل از نماز صبح ؛ دوم ميان روز كه هنگام نماز ظهر است ؛ و سوم بعد از نماز خفتن است . و اختصاص اين سه وقت به منع دخول شايد به جهت آن باشد كه چون ايشان غالبا در اين سه وقت در منازل خود مخفّف‌اند و دخول آن‌ها بدون اذن موجب ديدن آن‌هاست بر حالتى ناپسند ، و لو لا خوف وقوع در مفسدهء تفسير به رأى ، هرآينه گفته مىشود كه وجه تعداد اوقات ثلاثه تحديد وقت منع دخول آن‌هاست بدون اذن ؛ يعنى مادامى كه فى الجمله از شعاع آفتاب موجود است كه سبب ابصار است ، داخل نشوند بدون اذن كه مدخليّت ماه و ضوء چراغ را هم شامل باشد از روى تنقيح مناط ، داخل نشوند بر شما . چون اوّل صبح كه نور فلق موجود است و وسط نهار كه آفتاب در حدّ كمال است و بعد از عشاء كه بقيهء شفق باقى است . و اين معنا خيلى دخيل است در تأكيد منع ، يعنى مطلقا مادامى كه ممكن است كه شما به واسطهء روشنايى ديده شويد ، بدون ساتر ، منع كنيد غلامان و اطفال مراهق خود را از دخول بر شما بدون اذن ؛ زيراكه به واسطهء تخفيف ساتر ، اين سه وقت عورت است براى شما و در غير اين سه وقت ، من حيث المجموع چيزى نمىماند مگر ظلمت شب ، بنابراين معنا ؛ و آن ساتر است كه مىفرمايد :
« وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً »
؛ « 2 » يعنى بعد از تمام‌شدن روز و تاريك‌شدن شب كه به منزلهء ساتر است و در آن هنگام وقت طوف كردن و گردش‌نمودن غلامان و خدّام است به جهت حراست و پايندگى خانه‌ها ، گناهى نيست بر شما و نه بر آن‌ها كه بدون اذن داخل شده ، مشغول خدمات خانه يا حراست باشند
هامش
( 1 ) . نور ، 58 ( 2 ) . نباء ، 10