در شعبان 1350 ق جسدش به قبرستان دارالسلام نجف انتقال يافته و در آنجا دفن شده است . « 1 »
تاريخ چاپ اين رساله در ذريعه ( ذيل مدخل محاكمة الحجاب ) سال 1348 ق / 1306 ش ) ياد شده است . براساس آنچه در خود رساله آمده ، رسالهء ياد شده در مطبعهء فرهومند چاپ شده و در حجرهء حاج سيد احمد گيوهچيان در بازار امامزاده زيد براى فروش عرضه مىشده است .
وى در اين رساله از نزاع كشفيين و حجابيين ياد كرده و با بديهى دانستن حكم حجاب ، از اين نكته سخن گفته است كه انكار حكم حجاب ، به انكار نبوّت مىانجامد . وى از اين تصور متجدّدين ياد كرده است كه چون اروپاى بدون حجاب ، ترقى كرده است ، به اين نتيجه رسيدهاند كه « تمام ممالك عالم كه عقب ماندهاند ، از شومى حجاب » به اين روز افتادهاند . وى از اينكه با وجود آيات صريح حجاب ، كسانى سخن از عدم حجاب بگويند ، پيشنهاد مىكند كه « مجلس ترحيم و فاتحه براى انسانيّت » گذاشته شود . وى همچنين از اين حيلهء كشفيين ياد مىكند كه به فتاواى مربوط به بازگذاشتن وجه و كفين در نماز استناد مىكنند تا زمينهء كشف حجاب را فراهم سازند . به نظر وى ، بهتر است آنان به صراحت از مراجع تقليد بپرسند كه « آيا كشف حجاب نظير زنهاى اروپا جايز است يا نه » تا معلوم شود اينان تحت پوشش اين قبيل فتواها ، دنبال چه چيز هستند و چرا « ارباب قلم كشفيين . . . در اين عصر آزادى ، مطالب اصليّه را در پس پردهء حجاب مىگذارند ؟ » وى بحث حجاب را به نوعى به بهايىها متصل كرده ، و براى بحث بيشتر به كتاب الحجة البالغه سيد ناصر الدين حجت نجفآبادى « 2 » ارجاع مىدهد كه بحث مبسوطى دربارهء حجاب در مناظره با يك نويسندهء بهايى دارد .
هامش
( 1 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 33
( 2 ) . الحجة البالغه ، ناصر الدين حجت نجفآبادى ، مشهد ، مطبعهء خراسان ، 1308 ش ، فصل بيست و يكم كتاب ( ص 186 به بعد ) دربارهء حجاب و ديدگاه اسلام دربارهء حقوق زنان و مردان است .