تصدّق نمايد به آن بر مساكين و سجدهاى را كه به جا آورد مؤمن با امام ، بهتر است از آزاد نمودن صد بنده « 1 » .
و روايت نموده است شهيد اوّل كه نماز عقب عالم ، بهتر از هزار ركعت است « 2 » .
پس چون اين را ملاحظه نمايند ، با ثوابى كه از براى نفس جماعت ، مقرّر شده - چنانچه در حديث اوّل گذشت - آن ثواب ، هزار مرتبه مضاعف مىشود ، و همچنان هرگاه مع ذلك در مسجد واقع سازند ، خصوصا در مسجد بازار « 3 » و مسجد جامع .
و بدان كه جماعت ، در نماز جمعه و عيدين ، با تحقّق شرايط وجوب ، از جمله واجبات است و آن ، محلّ كلام نيست .
و همچنان جماعت نسبت به كسانى كه قرائت ايشان درست نباشد و متمكّن از تعلّم آن قبل از گذشتن وقت نماز نباشد ، دور نيست كه مع الامكان واجب باشد . و همچنان به نذر و شبه آن ، و به امر كسى كه طاعت او ، بر وى لازم باشد ، واجب مىشود .
و بدون آن ، نسبت به نماز يوميّه از سنن اكيده است ؛ چنانچه اشاره به آن شد و استحباب آن نسبت به ساير فرايض معروف بين الاصحاب است « 4 » .
هامش
( 1 ) - ر . ك : روض الجنان ، ج 2 ، ص 964 - 965 ؛ جامع الاحاديث ، ص 329 ؛ بحار الانوار ، ج 85 ، ص 14 ، ح 26 ؛ مستدرك الوسائل ، ح 6 ، ص 443 ؛ موسوعهى احاديث اهل البيت عليهم السّلام ، ج 6 ، ص 120 - 121 ، ح 10 .
( 2 ) - ر . ك : النفليّة ، ص 139 ، عبارت شهيد اوّل چنين است : « . . . و عن الصادق عليه السّلام الصلاة خلف العالم بالف ركعة و خلف القرشى بمائة و . . . » .
( 3 ) - ر . ك : ثواب الاعمال ، ص 51 ، ن . گ : بيان علّامهى مجلسى كه در تعليقهى همان كتاب ذكر شده است .
( 4 ) - ر . ك : منتهى المطلب ، ج 6 ، ص 164 .