و هرگاه پنج نفر باشند ، مىنويسد خدا از براى هر يك به هر ركعتى ، دو هزار و چهارصد نماز ؛
و هرگاه شش نفر باشند ، مىنويسد خدا از براى هر يك به هر ركعتى ، چهار هزار و هشتصد نماز ؛
و هرگاه هفت نفر باشند ، مىنويسد از براى هر يك به هر ركعتى ، نه هزار و هشتصد نماز ؛
و هرگاه هشت نفر باشند ، مىنويسد خداى تعالى از براى هر يك از ايشان به هر ركعتى ، نوزده هزار و دويست نماز ؛
و اگر نه نفر باشند ، مىنويسد خداى تعالى از براى هر يك از ايشان به هر ركعتى ، سى و هشت هزار و چهارصد نماز ؛
و هرگاه ده نفر باشند ، مىنويسد خداى تعالى از براى هر يك از ايشان به هر ركعتى ، هفتاد و دو هزار و هشت صد نماز . « 1 »
پس اگر از ده نفر زياده باشند ، پس اگر درياهاى آسمانها و زمين همه مركب شوند ، و درختها قلم گردند ، و ثقلين با ملايكه نويسنده شوند ، قادر نباشند بر نوشتن ثواب يك ركعت از آن را .
يا محمّد ! تكبيرهاى را كه مؤمن ادراك نمايد با امام ، بهتر است از براى او از هفتاد هزار حجه و عمره ، و بهتر است از دنيا و ما فيها هفتاد هزار بار ، و ركعتى را كه نماز گزارده مؤمن با امام ، بهتر است از صد هزار دينار - يعنى اشرفى - كه
هامش
( 1 ) - ظاهرا هرگاه نمازگزاران به هفت نفر برسند نه هزار و شش صد ، و در ده نفر ، هفتاد و شش هزار و هشت صد ركعت صحيح مىباشد ؛ چون اعداد در هر مرتبه دو برابر عدد قبل مىشود ، بنابراين دو برابر چهار هزار و هشت صد ، نه هزار و شش صد مىباشد و . . .
و تفطّن بهذا الفقيه المحدّث البحرانى . ر . ك : الحدائق الناضرة ، ج 11 ، ص 67 و ص 501 - 502 .