از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه قصد نمود حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به سوزانيدن قومى كه نماز در منازل خود مىكردند ، و نماز جماعت نمىنمودند ؛ پس مرد كورى نزد آن حضرت آمد ، و عرض نمود كه : يا رسول اللّه من نابينايم ، و بسا باشد كه بشنوم اذان را ، و نيابم كسى را كه با او به جماعت آيم ، و نماز با تو گزارم . آن حضرت فرمودند : كه ببند از منزل خود تا به مسجد ، ريسمانى را و به جماعت حاضر شو « 1 » .
و نيز از آن جناب مروىّ است كه فرمودند به قومى كه : البتّه حاضر به مسجد مىشويد ، يا به تحقيق كه مىسوزانم بر شما ، منزلهاى شما را « 2 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه : به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام رسيد اين كه ، قومى به نماز حاضر نمىشوند ، در مسجد ، پس آن حضرت خطبه خواندند ، و فرمودند : به درستى كه قومى حاضر نمىشوند به نماز با ما ، در مسجدهاى ما ، پس چيز نخورند با ما ، و نياشامند با ما ، و مناكحه نكنند با ما ، و چيزى نگيرند از فىء با ما ، يا اين كه حاضر شوند نماز ما را در جماعت با ما ؛ به درستى كه نزديك است كه امر نمايم كه آتش آورند و برافروزند در خانههاى ايشان ، پس بسوزانم بر آنها خانههاى ايشان را ، يا اين كه دست بردارند .
گفت : پس ابا نمودند مردم از چيز خوردن با ايشان ، و آب خوردن با ايشان ، و از مناكحه با ايشان ، تا اين كه حاضر به نماز جماعت شدند با مسلمانان « 3 » .
هامش
( 1 ) - التهذيب ، ج 3 ، ص 266 ، ح 753 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 293 ، ح 9 ، باب 2 ، ابواب صلاة الجماعة .
( 2 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 245 ، ح 1092 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 291 ، ح 4 ، باب 2 ، ابواب صلاة الجماعة .
( 3 ) - امالى شيخ طوسى ، ج 2 ، ص 308 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 196 ، ح 9 ، باب 2 ، ابواب احكام المساجد .