نمىماند ما بين او خداى عزّ و جل ، گناهى . « 1 »
و صلوات مندوبه زياده از حدّ احصاست ، و در مصابيح و كتب دعوات ، بسيارى از آن مذكور است . « 2 »
[ نماز جماعت ]
[ فضيلت نماز جماعت ]
فصل پانزدهم : در بيان نماز جماعت است .
و در آن ، چند بحث است :
بحث اوّل : در بيان اهتمام شارع در خصوص نماز جماعت ، و زيادتى فضيلت آن است ، و بيان نمازهايى است كه جماعت ، نسبت به آنها مقرّر شده است .
بدان كه اهتمام شارع در خصوص نماز جماعت ، فى الجمله از جمله امور واضحهاى است كه اجماع قاطبهى مسلمين ، بر آن واقع است « 3 » ؛ بلكه از جمله ضروريّات دين است « 4 » . و احاديث وارده در آن خصوص ، زايد از حدّ حصر است « 5 » .
هامش
( 1 ) - التهذيب ، ج 3 ، ص 66 ، ح 21 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 29 ، ح 1 ، باب 7 ، ابواب نافله شهر رمضان .
متن روايت چنين است : « . . . ثمّ قال : اسمع و عه و علّم ثقات اخوانك هذه الأربع و الركعتين ، فانهما أفضل الصلوات بعد الفرائض ، فمن صلّاها فى شهر رمضان أو غيره انفتل و ليس بينه و بين اللّه عزّ و جلّ من ذهب . . . » .
( 2 ) - ر . ك : البيان ، ص 214 - 224 ؛ جامع عبّاسى ، ص 63 - 79 ؛ حديقة المتقين ، باب سيزدهم ، ص 40 - 42 و ربيع الأسابيع [ علّامهى مجلسى ( چاپ سنگى ) ] .
( 3 ) - ر . ك : منتهى المطلب ، ج 6 ، ص 164 - 165 .
( 4 ) - ر . ك : مفاتيح الشرائع ، ج 1 ، ص 159 .
( 5 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 285 - 294 ، باب 1 و 2 از ابواب صلاة الجماعة .