تمام قضا نمايد ، هر چند در سفر باشد .
و هرگاه در اوّل وقت ، مسافر ، و وقت فوات ، حاضر باشد ، يا به عكس ، عبرت در قضا به حال فوات است نه حال وجوب ؛ پس در صورت اوّل ، قضاى آن را تمام به جاى مىآورد ، و در ثانى ، قصر مىكند .
و نماز جهرى را جهر قضا مىنمايد ، هر چند در روز به جاى آورد ، و نماز اخفاتى را اخفات ، هر چند در شب قضا كند .
[ نمازهاى مستحبى ]
فصل چهاردهم : در بيان نمازهاى مندوبه است .
و آن بسيار است ، و اهمّ آنها نوافل يوميّه است ، و احاديث در تأكيد و اهتمام در مواظبت بر آنها بسيار است « 1 » .
و در آن چند بحث است :
[ نوافل يوميه ]
[ تعداد نوافل يوميه ]
بحث اوّل : در بيان عدد نوافل يوميّه است .
و آن ، سى و چهار ركعت است ، ضعف نماز واجب :
هشت ركعت نافله ظهر است ، و آن را نافلهى زوال نيز مىگويند ، و آن پيش از نماز ظهر است ؛ و هشت ركعت نافلهى عصر پيش از نماز عصر است ؛ و چهار ركعت نافلهى مغرب ، و آن بعد از نماز مغرب است ؛ و دو ركعت بعد از نماز عشا نشسته به جا مىآورد كه به جاى يك ركعت محسوب است ، و آن را
هامش
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 4 ، ص 70 - 75 ، باب 17 ، ابواب اعداد الفرائض .