و سوره را خوانده ، تكبير از براى ركوع مىگويد و به ركوع مىرود ؛ بعد از رفع رأس از ركوع ، باز تكبير مىگويد ، و حمد و سوره را خوانده ، تكبير از براى قنوت مىگويد ، و قنوت را خوانده ، تكبير از براى ركوع مىگويد ، و بعد از سر برداشتن از ركوع نيز تكبير مىگويد ، و حمد و سوره مىخواند بعد از آن ، تكبير از براى ركوع مىگويد و بعد از رفع رأس از ركوع ، « سمع اللّه لمن حمده » مىگويد و تكبير از براى سجود گفته ، به سجده مىرود .
بعد از اكمال سجدتين بازايستاده ، حمد و سوره خوانده ، تكبير از براى قنوت گفته ، قنوت مىخواند و به طريق مذكور به ركوع مىرود و بر نحو مذكور ، پنج ركوع را به جا مىآورد .
پس در اين ركعت ، قبل از ركوع اوّل و وسط و آخر قنوت مىخواند ؛ و در ركعت اوّل ، قبل از دويم و چهارم قنوت مىنمايد كه در مجموع ، دو ركعت كه مشتمل بر ده ركوع است پنج قنوت مىباشد ، يك ركوع بىقنوت ، و ركوع ديگر قنوت دارد تا به انجام رسد پس در ركعت اوّل او ، دو قنوت و در ثانى ، سه قنوت است .
و اظهر استحباب قنوت است ، و از بعض روايات منقوله « 1 » استفادهى اكتفا به دو قنوت مىتوان نمود ، كه يك قنوت را قبل از ركوع پنجم ، و ديگر را قبل از ركوع دهم به عمل آورد .
و جايز است كه در هر ركعتى از دو ركعت مسطوره ، اقتصار به يك سورهى حمد نموده ، و سوره را پنج قسم - چه متساوى يا مختلف نموده - يك قسم آن را بعد از قرائت حمد ، قبل از ركوع اوّل خوانده ، و بعد از ركوع اوّل ، اقتصار بر قسم ثانى نموده ، و قنوت خوانده ، به ركوع رود ، و بعد از رفع رأس از ركوع ، قسم ثالث
هامش
( 1 ) - ر . ك : الكافى ، ج 3 ، ص 463 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 494 - 495 ، ح 6 باب 7 ، ابواب صلاة الكسوف و الآيات .