و اين قول ، نظر به ظاهر احاديث « 1 » ، اظهر است .
سيّم : خطبتين است .
و در حديث وارد است كه قرار جمعه ، بر دو ركعت شده به جهت دو خطبه يعنى دو خطبه ، جاى دو ركعت ديگر است « 2 » .
و در آن ، چند امر لازم است :
اوّل : تقديم خطبتين بر نماز است .
دويم : ايستادن در حال خطبتين است .
سيّم : آن كه خطيب و امام ، يك كس باشند .
پس هرگاه خطبه را كسى بخواند و نماز را ديگرى به جا آورد ، جايز نيست .
چهارم : فصل ما بين دو خطبه است به نشستن كمى ؛ و در بعض روايات به قدر خواندن سورهى توحيد تحديد شده « 3 » .
پنجم : اشتمال خطبه است بر چند امر ، از حمد و ثناى جناب اقدس الهى ؛ و صلوات بر حضرت رسالت پناهى ؛ و وعظ ؛ و خواندن سورهى خفيفه از قرآن .
و در تعيين امورى كه اشتمال خطبه ، بر آنها واجب است ، خلاف است « 4 » .
و احوط ، آن است كه خطبهى اوّل ، مشتمل بر حمد جناب اقدس الهى ، و شهادتين ، و صلوات بر حضرت رسالت پناهى ، و ائمّهاى مسلمين اجمالا ، و وعظ
هامش
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 303 - 306 ، باب 2 از ابواب صلاة الجمعه ، ح 1 / 4 / 9 / 10 .
( 2 ) - التهذيب ، ج 3 ، ص 239 ، ح 6 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 304 ، ح 6 باب 2 ، ابواب صلاة الجمعة و آدابها .
( 3 ) - حسنهى محمّد بن مسلم . التهذيب ، ج 3 ، ص 241 ، ح 648 ؛ وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 343 ، ح 3 باب 25 ابواب صلاة الجمعة و آدابها .
( 4 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 8 ، ص 371 - 387 ؛ رياض المسائل ، ج 3 ، ص 326 - 332 ؛ مستند الشيعة ، ج 6 ، ص 65 - 67 ؛ جواهر الكلام ، ج 11 ، ص 348 - 363 .