و از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه خطبتين ، عوض دو ركعتى است كه از نماز ظهر ، ساقط شده ؛ پس آن در حكم نماز است ، و حلال نيست در آن مگر آنچه حلال است در نماز « 1 » .
و از آن حديث ، اشتراط طهارت از حدث و خبث به نحوى كه در نماز معتبر است ؛ بلكه اعتبار ساير شروط نماز در حال خطبه نسبت به امام ؛ بلكه مستمع ظاهر مىشود .
بلى ، استقبال قبله نسبت به واعظ و موعوظ ، ساقط است ، و هر يك قبلهى ديگرى است ، چنانچه در حديث وارد است . « 2 »
ششم : وقت است .
و اظهر و اشهر ، دخول وقت آن به حصول زوال است « 3 » .
و بعضى از علما تقديم آن را بر زوال به قدر اداى خطبتين ، تجويز نمودهاند ، كه بعد از فراغ از آن ، مشغول نماز شود « 4 » و آن ، خالى از بعد نيست .
هفتم : حضور عدد معتبر در جمعه است در حال اداى خطبتين .
چهارم : از شروط جمعه ، جماعت است .
پس بايد نيّت جماعت نمايد ، و بدون آن ، نماز او باطل است .
بلى ، در اعتبار نيّت امامت نسبت به امام در صورتى كه داند كه به او اقتدا مىنمايند ، بعضى تأمّل نمودهاند « 5 » ؛ چون احتمال مىرود كه به اقتداى مأمومين ،
هامش
( 1 ) - دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 183 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 6 ، ص 15 ، ح 2 .
( 2 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 280 ، ح 859 ( طبع جامعه مدرسين ) ؛ جامع احاديث الشيعة ، ج 6 ، ص 463 ، ح 2 .
( 3 ) - ر . ك : تذكرة الفقهاء ، ج 4 ، ص 68 .
( 4 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 8 ، ص 368 ؛ جواهر الكلام ، ج 11 ، ص 376 - 377 .
( 5 ) - شهيد اوّل در ذكرى الشيعة ، ج 4 ، ص 123 .