كند ، نماز را اعاده نمايد ، و بعضى از متأخّرين علما « 1 » آن را اختيار نمودهاند .
و منقول از بعض قدما « 2 » ، وجوب آن است در نماز جهريّه ، و اظهر قول مشهور است ، چنانچه مستفاد از ملاحظهى اخبار مىشود .
و قنوت در جميع نمازها از نوافل و فرايض ، ثابت است ، و تأكيد آن در نماز جهريّه بيشتر است ، و در خصوص مغرب و صبح از نمازهاى يوميّه ، استحباب آن مؤكّدتر است ؛ چنانچه جمعى از علما « 3 » مذكور نمودهاند و استفادهى آن از حديث ، محلّ تأمّل است .
[ محلّ قنوت و موارد استثناء آن ]
و محلّ قنوت در هر نمازى در ركعت دويم ، بعد از قرائت و پيش از ركوع است ، و نماز وتر چون يك ركعت است ، در همان ركعت ، پيش از ركوع است .
و از حكم مسطور ، چند صورت مستثنى است :
اوّل : نماز جمعه ؛ چه در آن ، دو قنوت سنّت است ؛
اوّل : در ركعت اوّل پيش از ركوع ؛
و دويم : در ركعت دويم بعد از ركوع على الاظهر الاشهر ، « 4 » چنانچه از
هامش
( 1 ) - محقّق حلّى در المعتبر ، ج 2 ، ص 243 ؛ شهيد اوّل در ذكرى الشيعة ، ج 3 ، ص 281 ؛ شهيد ثانى در روض الجنان ، ج 2 ، ص 748 .
( 2 ) - ابن ابى عقيل عمانى به نقل محقّق حلّى در المعتبر ، ج 2 ، ص 243 .
( 3 ) - شيخ طوسى در مصباح المتهجّد ، ص 35 ؛ ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 1 ، ص 229 ؛ علّامهى حلّى در منتهى المطلب ، ج 5 ، ص 220 - 221 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 2 ، ص 333 .
( 4 ) - ر . ك : روض الجنان ، ج 2 ، ص 749 ؛ مدارك الاحكام ، ج 3 ، ص 446 ؛ مفاتيح الشرايع ، ج 1 ، ص 148 ؛ الحدائق الناضرة ، ج 8 ، ص 372 .