آن در عرض وارد شده است .
يازدهم : آن كه تسبيح كبرى سه دفعه يا زايد بر آن بگويد ، چنانچه در ذكر ركوع اشاره به آن شد « 1 »
و در حديث صحيح وارد شده كه از حضرت صادق عليه السّلام در ركوع و سجود ، شصت تسبيح شماره نمودند « 2 »
و در حديث ديگر وارد شده كه شماره نموديم از آن حضرت در ركوع و سجود سى و سه يا سى و چهار تسبيح كبرى « 3 » .
و در حديث ديگر وارد شده كه آن كسى كه قوّتى دارد كه طول دهد ، پس طول دهد آن قدر كه مىتواند ، مىباشد طول دادن او در تحميد خداى متعال ، و تسبيح او ، و تمجيد او ، و دعا و تضرّع به سوى او « 4 » .
بلى ، هرگاه امام باشد زياده بر سه دفعه نگويد ؛ مگر آن كه مأمومين خواهش طول دادن را داشته باشند ، يا اين كه تازه ، كسى ملحق شود ، پس مكث در ركوع نمايد به جهت لحوق او ، به قدر دو مقابل آنچه مكث مىنمود در ركوع ، چنانچه در دو حديث ديگر وارد شده « 5 » .
دوازدهم : تكبير بعد از سر برداشتن از سجود است ، و همچنان به جهت رفتن
هامش
( 1 ) - ر . ك : ص 234 .
( 2 ) - صحيحهء ابان بن تغلب - التهذيب ، ج 2 ، ص 299 ، ح 1205 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 304 ، ح 1 ، باب 6 ، ابواب الركوع .
( 3 ) - الكافى ، ج 3 ، ص 329 ، ح 3 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 304 - 305 ، ح 2 ، باب 6 ، ابواب الركوع .
( 4 ) - موثّقهى سماعه - التهذيب ، ج 2 ، ص 77 ، ح 287 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 305 ، ح 4 ، باب 6 ، ابواب الركوع .
( 5 ) - الف ) التهذيب ، ج 3 ، ص 48 ، ح 167 ؛ ب ) الكافى ، ج 3 ، ص 330 ، ح 6 .
ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 394 - 395 ، ح 1 و 2 ، باب 50 ، ابواب صلاة الجماعة .