و نسبت به زن ، استحباب اذان و اقامه تأكيدى ندارد ، و در احاديث متعدّده ، اذن در ترك آنها وارد شده « 1 » .
و در حديث صحيح وارد است كه در اذان ، زن مجزى است كه تكبير و شهادتين بگويد « 2 » .
و در حديث صحيح ديگر مذكور است كه اقامهى زن ، آن است كه تكبير بگويد و شهادت بدهد كه « أنّ لا إله الّا اللّه و أنّ محمّدا عبده و رسوله » « 3 »
و در غير نمازهايى كه مذكور شد ، اذان و اقامه نيست ؛ چون نماز عيد و نماز خسوف و كسوف و نحو آنها ، و اذان و اقامه « 4 » به جهت آنها ، بدعت و حرام است .
و فصول اذان هجده است :
چهار تكبير
و دو « اشهد ان لا إله الّا اللّه »
و دو « اشهد انّ محمّدا رسول اللّه »
و هر يك از « حىّ على الصّلاة » و « حىّ على الفلاح » و « حىّ على خير العمل » دو مرتبه ،
باز تكبير دو مرتبه
هامش
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 405 - 407 ، باب 14 ابواب اذان و اقامه و از آن جمله صحيحه جميل بن درّاج است . التهذيب ، ج 2 ، ص 57 ، ح 200 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 406 ، ح 3 .
( 2 ) - صحيحه عبد اللّه بن سنان ، التهذيب ، ج 2 ، ص 58 ، ح 202 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 405 ، ح 1 ، باب 14 ، ابواب الاذان و الاقامه .
( 3 ) - صحيحه ابى مريم الانصارى ، الكافى ، ج 3 ، ص 305 ، ح 19 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 406 ، ح 4 ، باب 14 ، ابواب الاذان و الاقامه .
( 4 ) - گفتن ( نسخهى غ و ع ) .