ناخن و عرق ، چه از خود مصلّى باشد يا ديگرى .
سيّم : آن كه از ابريشم خالص نباشد نسبت به مرد ، در غير حال ضرورت و حال جنگ ؛ امّا زن ، پس پوشيدن لباس حرير از براى او مانعى ندارد ، چه در نماز يا غير آن .
و بعضى « 1 » نماز زن را نيز در لباس حرير محض ، منع نمودهاند ، و آن ضعيف است .
و اشهر بين العلماء جواز نماز در ما لا يتمّ الصلاة فيه است ، هرگاه از ابريشم محض باشد « 2 » چون جوراب و بند زير جامه ، و عرقچين ، و روى كلاه و مانند آنها ؛ ليكن حكم به آن ، خالى از اشكال نيست ، و احوط اجتناب است .
و احوط نيز اجتناب از سجاف « 3 » حرير است .
چهارم : آن كه ملبوس او از طلا نباشد ، و آن نيز ، مخصوص مرد است ، و پوشيدن طلا بر او حرام است مطلقا ، چه در نماز يا غير نماز ؛ و چه آن را رخت نموده باشند يا نه ، چون انگشتر و نحو آن ؛ و پوشيدن آن در نماز ، مبطل نماز است .
پنجم : آن كه لباس او غصبى نباشد ، و حرمت پوشيدن لباس غصبى با علم به آن ، فى الجمله از ضروريّات دين است ؛ و نماز در آن ، باطل است مطلقا ، چه عورت را به آن ستر نموده باشد ؛ يا علاوه بر ساتر عورت باشد ؛ و چه همهى آن
هامش
( 1 ) - شيخ صدوق در الفقيه ، ج 1 ، ص 263 ، ذيل حديث 811 تحقيق : على اكبر غفارى ) ؛ ابى الصلاح حلبى در الكافى ، ص 140 .
( 2 ) - ر . ك : وافى ، ج 7 ، ص 425 ، كتاب الصلاة ، باب 54 .
( 3 ) - سجاف : باريكهاى كه در حاشيهى جامه دوزند ؛ فراويز ( فرهنگ فارسى دكتر معين ، ج 2 ، ص 1838 ) .