او ، مستفاد مىشود ، و عمل به آن احوط است ، و حمل حديث بر استحباب ، ممكن است .
و سر در اين مقام ، شامل گردن است ؛ چنانچه از احاديث « 1 » ، مستفاد مىشود . « 2 »
و هرگاه بعضى از او آزاد باشد ، پوشانيدن سر بر او لازم است ، و هرگاه عورتين مرد ، يا جزئى از بدن يا موى زن - سواى آن چه استثنا شده - ظاهر باشد ، و با علم و عمد مشغول شود ، نماز او باطل است .
و جاهل به مسأله ، در حكم عامد است .
و هرگاه از روى غفلت ، عورت يا جزئى از آن در نماز منكشف شود ، يا اين كه قبل از شروع به نماز ، منكشف بوده ، و او با غفلت از آن ، مشغول نماز شود ، نماز او صحيح است .
پس اگر بعد از فراغ از نماز ، مطّلع شود ، چيزى بر او نيست ، و اگر در اثناى نماز باشد ، بايد فورا عورت را بپوشاند .
و بعضى از علما « 3 » در صورت انكشاف عورتين او در نماز به غير عمد ، ( 1 ) * حكم به اعادهى آن در وقت نمودهاند ، و آن خالى از ضعف نيست .
هامش
( 1 ) * اين قول احوط است ؛ مگر آن كه محل تدارك جزئى از نماز كه در آن حال واقع شده است ، باقى باشد يا اخلال به آن جزء سهوا و غفلتا مبطل نباشد . ( محمّد باقر )
( 1 ) - التهذيب ، ج 2 ، ص 217 ، ح 853 ؛ وسائل الشيعة ، ج 4 ، ص 407 ، ح 9 ؛ الفقيه ، ج 1 ، ص 167 ، ح 785 ؛ وسائل الشيعة ، ج 4 ، ص 405 ، ح 1 ، باب 28 ، ابواب لباس المصلّى .
( 2 ) - اين عبارت در نسخهى « ع » چنين است :
و فرقى نيست ما بين مدبّر و امّ ولد ، كه ولد او زنده باشد و غير آنها ؛ و ما بين مزوّجه و غير آن ، و از حديث معتبر وجوب پوشانيدن سر بر امّ ولد ، هرگاه فرزند او زنده باشد ، مستفاد مىشود ، و مىتوان آن را حمل بر استحباب نمود ، و احوط براى او ستر است ، و دور نيست كه سر در اين مقام ، گردن را نيز شامل باشد ، چنان چه از روايات استفاده مىتوان نمود .
( 3 ) - ابن جنيد اسكافى به نقل علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 99 .