دخول وقت ، نماز نموده ، پس اگر تمام عمل ، قبل از دخول وقت واقع شده ، نماز او فاسد است و بايد كه اعاده نمايد ، و اگر در اثناى عمل ، وقت داخل شود ؛ هر چند جزئى از آن باقى باشد ، مشهور ، صحّت است « 1 » .
و جمعى از علما « 2 » حكم به بطلان ، و وجوب اعاده نمودهاند .
و اظهر ، قول اوّل است ، و احوط ، مراعات ثانى است .
[ قبله ]
مبحث دويم در بيان قبله است .
بدان كه استقبال قبله شرط صحّت نماز است ؛ مع الامكان ، چه نماز واجبى باشد يا سنّتى ، بلى ، نماز سنّتى را در سفر هرگاه سواره به عمل آورد ، يا در حال راه رفتن ، استقبال قبله در آن معتبر نيست ؛ بلكه نماز را رو به هر طرف كه مىرود ، به عمل مىآورد ، و همچنين است در حضر ، بنا بر اشهر « 3 » چنانچه بعد از اين مذكور مىشود .
و قبله ، كعبهى مشرّفه است ، نسبت به نزديك ، كه متمكّن از استقبال عين آن باشد ، و نسبت به دور ، جهت آن است ، و مراد به جهت كعبه ، آن است كه در عرف آن را سمت كعبه گويند ، و در آن وسعتى هست ، و مراد از آن ، اين نيست كه هرگاه از پيش روى او خطّى راست بكشند ، به عين كعبه منتهى شود ؛ چه ،
هامش
( 1 ) - ر . ك : جامع المقاصد ، ج 2 ، ص 29 ؛ مسالك الافهام ، ج 1 ، ص 148 .
( 2 ) - سيد مرتضى ، ابن جنيد و ابن ابى عقيل و علّامهى حلّى ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 46 - 47 ؛ محقّق اردبيلى در مجمع الفائدة و البرهان ، ج 2 ، ص 53 ؛ سيد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 3 ، ص 101 .
( 3 ) - ر . ك : ذكرى الشيعة ، ج 3 ، ص 86 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 5 ، ص 327 .