را ما بين دو شستن به آب ، به عمل آورد ، نيز خلاف است « 1 » و اظهر وجه اوّل است .
و هرگاه سگ ، ظرفى را بليسد ، دور نيست كه حكم مذكور نيز جارى شود ؛ امّا هرگاه دست يا پاى او مثلا به ظرف برخورد ، يا از آبى كه خورده ، در ظرف ديگر بريزد ، حكم مذكور جارى نيست ، و هرگاه لعاب دهان او در ظرف بريزد ، در جريان حكم مذكور ، تأمّل است .
و بعضى از قدماى علما ، در افتادن سگ در ظرف آب ، حكم مذكور را جارى نمودهاند « 2 » و مراعات آن در صورت مفروضه - بلكه در جميع صور متقدّمه - احوط است .
و در وجوب تعدّد غسل ، هرگاه آن را به آب كثير تطهير نمايند خلاف است « 3 » ، و مشهور اكتفا به يكدفعه است « 4 » و [ آن ] خالى از وجه نيست ؛ ليكن احوط مراعات تعدّد است .
و بنا بر اكتفا به يكدفعه ، در سقوط وجوب تعفير نيز خلاف است « 5 » و قول به سقوط ، محلّ نظر است ، و احوط قول به عدم سقوط است .
[ 2 ] و از آن جمله ظرفى است كه خوك از آن بياشامد .
هامش
( 1 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 495 - 499 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 2 ، ص 247 - 248 .
( 2 ) - شيخ صدوق در المقنع ، ص 37 ؛ شيخ مفيد در المقنعة ، ص 68 . و از متأخرين فاضل نراقى در معتمد الشيعة ، ص 109 .
( 3 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 497 - 498 ؛ مستند الشيعة ، ج 1 ، ص 299 .
( 4 ) - ر . ك : الحدائق الناضرة ، ج 5 ، ص 489 .
( 5 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 2 ، ص 256 - 258 ؛ جواهر الكلام ، ج 6 ، ص 572 - 573 ؛ مستند الشيعة ، ج 1 ، ص 299 .