محكم گذارده ، و به دست راست ، پنبه را داخل نمايد ، چنانچه در بعض روايات « 1 » مذكور است .
و در روايت « 2 » ديگر وارد شده كه بايستد و شكم خود را به ديوار چسباند ، و پاى چپ خود را به ديوار بلند سازد . . . بعد از آن پنبه را داخل نموده ، پس اگر مانند سر مگسى خون باشد بيرون مىآيد ؛ پس چون استبرا نمايد و خونى بر پنبه ظاهر نشود ، پاك شده است و بايد غسل نمايد ، چه مبتدئه باشد ، يا ذات العادة ، يا مضطربه ؛ و چه بعد از اتمام ايّام عادت او باشد ، يا قبل از آن ؛ پس انتظار اتمام عادت را نمىكشد .
بلى ، هرگاه مظنّهى ديدن خون را ثانيا داشته باشد ، چنانچه عادت او آن چنان باشد كه يك روز مثلا پيش از تمام شدن ايّام عادت ، خون او منقطع شود ، بعد نيز يك روز مثلا خون ديده پاك شود ؛ بدون آن كه خون او از ده تجاوز نمايد ، در وجوب غسل در اين صورت بعد از انقطاع اوّل ، تأمّل است ؛ و احوط آن است كه غسل نموده ، عبادت را به جا آورد ، و بعد هرگاه خون بيند روزه را كه گرفته قضا نمايد .
و هرگاه عدد ايّام ذات العادة عدديّه ، يا ذات العادة عدديّه و وقتيّه ، از ده كمتر باشد ، و عادت او منقضى شده [ ولى ] از خون پاك نشود ، استظهار « 3 » مىنمايد به ترك عبادت .
هامش
( 1 ) - ر . ك : كافى ، ج 3 ، ص 80 ، ح 1 و 3 ؛ وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 309 ، باب 17 ابواب الحيض ، ح 2 و 3 .
( 2 ) - موثقهى سماعه . التهذيب ، ج 1 ، ص 161 ، ح 462 ؛ وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 309 - 310 ، ح 4 .
( 3 ) - جهت اطلاع بر فروع و اقوال در اين باب ر . ك : مصباح الهدى ، ج 4 ، ص 514 - 499 .