و همچنين جايز است كه آن دو كس كه مىتازند هر يك مالى بدر آورند و بگويند كه اين هر دو مال از آن است كه بيشتر برود .
و شرط است در گرو دوانيدن موافق مشهور ميان علما چند شرط :
اول : آن كه تعيين كنند ابتدا و انتهاى مسافتى را كه در آن مىتازند ،
كه اسب هر يك كه در اين مسافت پيشى گيرد او برده است .
دوم : آن كه مالى را كه گرو بر آن مال مىبندند مقدار و جنس آن معلوم باشد كه چند است و از چه جنس است ،
نقره است يا طلا است يا غير آن .
سوم : آن كه حيوانى را كه بر آن هر يك سوار مىشوند معين به ديدن .
و بعضى را اعتقاد آن است كه اگر تعيين او به اوصاف بكنند جايز است .
چهارم : آن كه هر يك از آنها محتمل باشد به حسب عادت كه بر ديگرى پيشى گيرد ،
پس اگر حيوان بسيار كم راه لاغرى را بتازند با حيوان بسيار تندرو و فربهى كه معلوم باشد عادتا كه بر آن پيشى نمىتواند گرفت جايز نيست .
پنجم : آن كه آن دو حيوان كه مىتازند از يك جنس باشند كه هر دو اسب باشند ،
يا هر دو استر مثلا ، پس اگر اسب را با استر يا الاغ يا شتر يا فيل بتازند جايز نيست . و در اين شرط خلاف است ، و نزد فقير ثابت نيست .
ششم : آن كه هر دو را يك مرتبه بتازند ،
پس اگر شرط كنند كه يكى زودتر از ديگرى بتازد جايز نيست موافق مشهور ميان علما .
هفتم : آن كه سوار شوند و بدوانند ،
اگر اسبها را بىآن كه سوار شوند بدوانند جايز نيست بر اين گرو بستن .