تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 527

مساهمون:

ص٥٢٧
پس ايشان مشغول كشتى گرفتن شدند ، و حضرت فاطمه عليها سلام پى كارى بيرون رفتند ، چون برگشتند شنيدند كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله مىفرمايد : اى حسن بگير حسين را و بر زمين انداز . حضرت فاطمه سلام اللّه عليها فرمود : اى پدر چه عجب است كه بزرگ‌تر را ترغيب مىفرمائى كه كوچك‌تر را بر زمين افكند . حضرت فرمود : اى دختر اينك جبرئيل مىگويد اى حسين حسن را بينداز ، من در برابر او چنين مىگويم « 1 » . و در فقه الرضا عليه السلام منقول است : زنهار چوگان بازى مكن كه در آن حال شيطان با تو مىتازد و فرشتگان از تو نفرت مىكنند ، و اگر كسى در آن حال چهار پايش بسر آيد و او بميرد به جهنم مىرود « 2 » . و بدان كه در گرو بستن مطلقا شرط است كه آن مالى را كه قرار مىكنند براى كسى قرار كنند كه پيشى گيرد ، پس اگر از براى آن كسى قرار كنند كه پس مانده است جايز نيست . و همچنين اگر از براى كسى قرار كنند كه با ايشان در عمل شريك نباشد جايز نيست ، چنانچه متعارف است كه دو كس با يكديگر گرو مىبندند و دو كس تير مىاندازند يا اسب مىتازند . و اگر امام از بيت المال مسلمانان قرار كند كه هر يك بيشتر مىرود يا بيشتر مىزند اين قدر مىدهم جايز است . و همچنين جايز است اگر كسى مالى بدر آورد و بگويد كه اين مال از كسى است كه بيشتر برود از اين دو كس كه مىتازند جايز است .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 103 / 189 ، ح 1 از امالى شيخ صدوق . ( 2 ) بحار الانوار 103 / 191 ، ح 8 از فقه الرضا .