بازى كردن كه اينها حق است ، به درستى كه به يك تير كه در راه خدا بيندازند حق تعالى سه كس را مىآمرزد : آن كسى كه آن تير را ساخته است ، و آن كسى كه آن تير را به جهاد فرستاده است ، و آن كسى كه آن تير را در جهاد انداخته است « 1 » .
و در حديث معتبر منقول است ، كه ملايكه مىگريزند در هنگام گروبندى ، و لعنت مىكنند كسى را كه اين كار مىكند ، مگر در شتر و فيلدوانى با اسب و استر و الاغدوانى ، يا تيراندازى با شمشير و نيزه بازى « 2 » .
و بدان كه گرو دوانيدن در اسب و استر و الاغ و شتر و فيل جايز است ، و گرو بستن بر كبوترپرانى كه كدام يك دور تر بروند ، يا بر كشتى راندن كه دو كشتى را بر روى آب بدوانند ، يا آن كه دو كس گرو ببندند و بدوند كه كدام بيشتر بروند ، يا در كشتى گرفتن كه كدام يك ديگرى را بر زمين بزنند ، يا در برداشتن چيزهاى گران ، جايز نيست .
اما بىآن كه گروى به بندد خلاف است ، و جايز بودن اينها قوىتر است ، خصوصا در كشتى گرفتن كه بعضى از احاديث دلالت بر جواز مىكند .
چنانچه در حديث معتبر منقول است كه شبى حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله به خانهء حضرت فاطمه صلوات اللّه عليها آمدند ، و حضرت امام حسن و حضرت امام حسين صلوات اللّه عليهما با آن حضرت بودند ، پس حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله به آن دو نور ديدهء خود فرمودند : برخيزيد و با يكديگر كشتى بگيريد .
هامش
( 1 ) فروع كافى 5 / 50 ، ح 13 .
( 2 ) فروع كافى 5 / 49 ، ح 9 .