و فايدهء شرط آن است كه نزد عارض يا مطلقا اگر خواهد رجوع تواند كرد اگر چه در روز سوم باشد . و فايدهء ديگر آن كه اگر با شرط رجوع كند قضا بر او واجب نيست .
و اما مكان اعتكاف جمعى از اصحاب گفتهاند كه در غير مسجد مكه و مسجد مدينه و مسجد كوفه و مسجد بصره اعتكاف نمىباشد ، و بعضى بجاى مسجد بصره مسجد مدائن را گفتهاند ، و بعضى هر دو را گفتهاند ، و خلاف در اين باب بسيار است .
و مسجد مدائن در اين زمانها گويا معلوم نيست . و مسجد بصره در اين اوقات در بيابان واقع است و اعتكاف در آن مشكل است . و گفتهاند مراد به مسجد مكه و مدينه آن قدرى است كه در زمان حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله مسجد بوده ، و آنچه بعد الحاق كردهاند و ظاهرا در هر مسجد جامعى اعتكاف توان كرد .
و مراد به مسجد جامع مسجد بزرگى است در بلد كه در آنجا نماز جماعت كنند و مخصوص محله نباشد و از اكثر محلات شهر به آنجا براى اقامت جمعه يا جماعت حاضر شوند كو متعدد باشد ، مثل مسجد جامع عباسى ، و مسجد جامع قديم در اصفهان ، و مسجد آقا نور و مسجد عباسآباد محل تأمل است .
و احوط آن است كه اگر در مكه و مدينه و كوفه باشند در غير آن مسجد مخصوصه واقع نسازند ، و در بلاد ديگر احوط آن است كه اگر در مسجد كبير بلد كه مشهور به جامع باشد بجا آورند ، و اگر مسجد بزرگتر باشد احوط است .
و غايت احتياط آن است كه قصد كند كه اعتكاف مىكنم در اين مسجد اگر مطلوب شارع باشد به عنوان اعتكاف مقرر فيها ، و الا در مسجد عبادت مىكنم از براى رضاى خدا قربة الى اللّه .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 358
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٥٨