و شرط است در اعتكاف لبث سه روز يا بيشتر ، و مشهور آن است كه دو شب ميان داخلاند . و بعضى گفتهاند شب اولى نيز داخل است ، و احوط آن است كه نزديك به غروب آفتاب نيت اعتكاف بكند تا شام روز سوم ، و اگر تا صبح روز چهارم قصد كند نهايت احتياط است .
و شرط است در اعتكاف كه معتكف روزه باشد ، خواه روزهء واجب و خواه سنت ، و در سنت بايد به رخصت كسانى باشد كه رخصت ايشان در روزه سنت شرط است ، مانند شوهر زن را و مالك بنده را .
و احوط آن است كه فرزند بىرخصت پدر و مادر اعتكاف سنت نكند و مهمان بىرخصت مهماندار و بر عكس واقع نسازند .
و نيت در اعتكاف شرط است ، و ظاهرا قصد قربت كافى است .
و واجب است كه بيرون نرود از مسجدى كه در آن اعتكاف مىكند بدون ضرورت ، مانند نماز جمعه اگر در غير آن مسجد كند ، يا عيادت بيمار مؤمن ، يا حاضر شدن در جنازهء مؤمن ، يا قضاى حاجت مؤمن ، يا براى حاجات ضرورى خود مانند بيت الخلا رفتن و غسل جنابت اگر محتلم شده باشد ، و در غسل جمعه بنا بر قول به استحباب آن و ساير اغسال مستحبه اگر در مسجد نتوان كرد اشكالى هست ، و مشهور آن است كه نمىتوان كرد .
و همچنين جايز است بيرون رفتن از براى تحصيل آب و نان و ساير ضروريات اگر كسى نداشته باشد كه براى او تحصيل نمايد .
و همچنين جايز است بيرون رفتن از جهت گواهى دادن ، و گواه شدن اگر ديگرى نباشد ، و نتوان در مسجد بجا آوردن .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 359
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٥٩