و چون بيرون رود در جائى ننشيند تا بر گردد به مسجد ، و بهتر آن است كه در زير سقف راه نرود تا ممكن باشد ، و از راههاى نزديكتر به مطلب برود ، و به بيت الخلاى نزديكتر برود اگر ممكن باشد ، و توقف بسيار زياده از ضرورت واقع نسازد .
و چون وقت نماز شود نماز را در جاى ديگر غير آن مسجد كه محل اعتكاف او است نكند مگر در مكهء معظمه كه در همه جا مىتواند كرد ، و اگر وقت تنگ شود در جاى ديگر مىتواند كرد ، و اگر سهوا از مسجد بيرون رود اعتكاف باطل نمىشود مگر آن كه زمان بسيار بگذرد كه او را معتكف نگويند ، و همچنين اگر جبرا او را بيرون برند .
و احوط آن است كه جزء بدن را نيز از مسجد بيرون نكند ، و بعضى منع كردهاند از رفتن به بام مسجد ، و ظاهرا اگر داخل مسجد باشد قصور ندارد .
و بدان كه حرام است بر معتكف جماع كردن با زنان در روز و شب ، و همچنين حرام است بوسيدن به شهوت ، و دست بر بدن او ماليدن به شهوت ، و احوط اجتناب است از هر دو اگر چه به شهوت نباشد .
و حرام است طلب منى كردن اگر چه به گفتگو باشد ، هرگاه عادتش آن باشد كه از او منى آيد به سبب آن ، و احوط آن است كه به عبث دست بر ذكر نمالد .
و حرام است بوى خوش استعمال كردن ، و گل بوئيدن هر گلى كه باشد على المشهور . و بايد جدال و نزاع با كسى نكند ، و احوط آن است كه مباحثهء علمى نكند مگر به قدر اظهار حق .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 360
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٦٠